Πέμπτη, 11 Μαρτίου 2010

Πρόγραμμα Κατάληψης Φυσικού

Πέμπτη 11/3
Συμμετοχή στην Απεργιακή πορεία
9.30 Καμάρα-10.30 στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης

Προβολή Ταινίας στο Φυσικό
Τα πέτρινα χρόνια της Εκπαίδευσης-Στις 21.00



Παρασκευή 12/3
Συζήτηση-Το εργασιακό μέλλον που μας ετοιμάζουν και η δική μας προοπτική
Στις 18.00 στο Φυσικό



Κυριακή 14/3
Συντονιστική Επιτροπή για σχεδιασμό των επόμενων κινητοποιήσεων και απολογισμό των όσων προηγήθηκαν
Στις 15.00 στο Φυσικό


Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων στι Φυσικό
Στις 20.00-Για τον πολιτικό και οργανωτικό σχεδιασμο του κινήματος

Πέμπτη, 4 Μαρτίου 2010

Για την ανακοίνωση των "μέτρων" από την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ..

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΑΡΠΑΝΕ ΤΟ ΦΑΪ ΑΠ’ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ κηρύχνουν τη λιτότητα.
Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες.
Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θα ‘ρθουν.
-Μπέρτολτ Μπρεχτ
Χτες το βράδυ λοιπόν,ανακοινώθηκαν τα νέα “μέτρα” της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ:
1.Oι 14 μισθοί γίναν 12,4 (Κατάργηση δώρου Πάσχα και Χριστουγέννων)
2.Ο ΦΠΑ γίνεται 21% από 19%
3.Περικοπή 12% στα επιδόματα(θέρμανσης,στέγασης,ανεργίας)
4.Πάγωμα των προσλήψεων το 2010
5.Μία πρόσληψη για κάθε πέντε συνταξιοδοτήσεις το 2011
6.Αύξηση κατά 20% των ειδικών φόρων κατανάλωσης σε τσιγάρα και ποτά

Όλα αυτά την στιγμή που δεν πειράχτηκαν στο ελάχιστο τα κολλοσιαία κέρδη τραπεζών και μεγαλοεπιχειρηματιών,ή το αφορολόγητο της τεράστιας εκκλησιαστικής περιουσίας.
Εμείς,φοιτητές σήμερα και οι πρώτοι στη σειρά εργαζόμενοι/άνεργοι αύριο,θα δώσουμε ηχηρή απάντηση τις μέρες που έρχονται:

!!ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ!!

Γιατί το μέλλον που μας ετοιμάζουν δε μας χωράει.
Γιατί αρνούμαστε να ζήσουμε στον 21ο αιώνα χειρότερα απο τους γονείς μας.
Γιατί δε μας αξίζει μια κοινωνία 20% ανεργίας και 20% κάτω από το όριο της φτώχειας.
Γιατί δεν ήμαστε διατεθιμένοι να ανταγωνιζόμαστε το διπλανό μας για να επιβιώσουμε,αλλά θέλουμε με αλληλεγγύη να ζήσουμε όλοι αξιοπρεπώς.

Απαντάμε με ΕΝΩΤΙΚΟΥΣ,ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ!
Ήρθε η ώρα να οργανώσουμε τη δημοκρατία μας!Από εμάς για εμάς..

Όλοι και όλες την Παρασκευή στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μας,1μμ, στην Α11

Όλοι και όλες σήμερα στη συγκέντρωση στο άγαλμα Βενιζέλου(καλούν πρωτοβάθμια σωματία) στις 6μμ,και συμμετοχή στην πορεία.Θα ακολουθήσει συναυλία στις 7.30μμ από τοπικούς καλλιτέχνες.

Δευτέρα, 1 Μαρτίου 2010

Κοινή ανακοίνωση για το άσυλο από Αρ.Εν.,ΕΑΑΚ,Αγ.Κινήσεις,ΣΣΠ

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ …
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ
Την Τετάρτη 24/2 μετά τη μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση ενάντια στην πολιτική του ΠΑΣΟΚ στο έδαφος της κρίσης και την επιβολή του προγράμματος σταθερότητας, η κυβέρνηση πήρε την επιλογή να άρει το άσυλο στο Α.Π.Θ ,με τα ΜΑΤ να εισβάλλουν στον χώρο του Πανεπιστημίου. Γελοία πρόφαση για την επίθεση των δυνάμεων καταστολής στο άσυλο αποτέλεσε το κατέβασμα μπαρών που εμποδίζουν την ελεύθερη διέλευση από το χώρο του Πανεπιστημίου.
Όλες οι καταπατήσεις του ασύλου το τελευταίο διάστημα εντάσσονται σε ένα γενικότερο κλίμα τρομοκράτησης και καταστολής του λαϊκού κινήματος για την συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής από τις πρώτες μέρες κιόλας της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ. Στο πανεπιστήμιο που θέλουν των αντιεκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων, της έρευνας για τις επιχειρήσεις, των εργολαβιών, της μαύρης εργασίας δεν χωραεί άσυλο. Το άσυλο δεν υπάρχει για να προασπίζει την «ελεύθερη διακίνηση ιδεών», ούτε και για να προασπίζει γενικώς και αορίστως τη διδασκαλία και την έρευνα. Το άσυλο έχει κατακτηθεί με αγώνες και αίμα νεολαίων και εργαζομένων προκειμένου να αποτελεί καταφύγιο των εργατικών και φοιτητικών-μαθητικών κινημάτων, αποτελεί άσυλο των κοινωνικών αγώνων και των ριζοσπαστικών μορφών πάλης που προασπίζουν το δημόσιο δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης άλλα και τα δημοκρατικά και πολιτικά δικαιώματα.
Ξεκάθαρη είναι και η ευθύνη των πρυτανικών αρχών, οι οποίες έδωσαν το πράσινο φώς για την είσοδο της αστυνομίας στο άσυλο. Η στάση τους δεν εκπλήσσει κανέναν καθώς είναι γνωστός ο ρόλος τους ως υλοποιητές του Ν. Πλαίσιο. Άλλωστε εδώ και 3 εβδομάδες (εν μέσω εξεταστικής) το υπουργείο έχει στείλει επιστολή στους πρυτάνεις όλων των σχολών, ώστε να καταγραφούν οι χώροι διδασκαλίας και έρευνας όπου σύμφωνα με το Ν. Πλαίσιο είναι οι μόνοι που έχουν άσυλο. Με αυτό το σκεπτικό παρουσιάζεται η είδηση από το σύνολο των καθεστωτικών ΜΜΕ τα οποία ανέφεραν απλά ότι εφαρμόστηκε ο νόμος. Δεν ξεχνάμε τις αλλεπάλληλες δηλώσεις του πρύτανη Μάνθου , ο οποίος εδώ και 2 χρόνια προωθεί την καταστρατήγηση του ασύλου και επαινεί την είσοδο της αστυνομίας στον πανεπιστημιακό χώρο σε κάθε μαζική κινητοποίηση.
Η επιχείρηση κατάργησης του ασύλου γίνεται σε μια περίοδο που εντείνεται η αντιλαϊκή επίθεση λόγο της οικονομικής κρίσης. ΕΕ και ΔΝΤ απαιτούν νέα αντιλαϊκά μετρά, τα οποία συναινώντας υλοποιεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μέσω του προγράμματος σταθερότητας. Αυτοί που προωθούν την αντιλαϊκή πολιτική ξέρουν πολύ καλά ότι το μέλλον θα είναι γεμάτο κοινωνικές εκρήξεις, με την νεολαία να έχει παίξει πρωτοπόρο ρολό στα τελευταία κινήματα, για αυτόν ακριβώς το λόγο έχουν στόχο να συκοφαντήσουν τους αγώνες, να τρομοκρατήσουν όποιον αντιστέκεται, να επιβάλουν τη σιωπή σε όποιον αρθρώσει ανάστημα. Για αυτόν ακριβώς το λόγο θέλουν να καταργήσουν το άσυλο.
Η απάντηση των φοιτητικού κινήματος θα δοθεί μέσω των συλλογικών του διαδικασιών, την ενεργοποίηση των συλλόγων με μαζικές συνελεύσεις και αγωνιστικές αποφάσεις για την προάσπιση του ασύλου και κόντρα σε αυτήν την πολιτική.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ
Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ
ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ ΣΕ ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΕΙΑ

ΠΟΡΕΙΑ ΤΡΙΤΗ 2 ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΤΙΣ 11ΠΜ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

ΑΡΕΝ, Αγωνιστικές Κινήσεις, ΕΑΑΚ, ΣΣΠ

Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2010

Για τη συγκυρία....

Η οικονομική κρίση δεν συνιστά μόνο πρόβλημα, για κάποιους αποτελεί και ένα πεδίο ευκαιριών. Το μεγάλο κεφάλαιο στην Ελλάδα και την Ευρώπη και οι πολιτικές ελίτ επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν την κρίση για να κατεδαφίσουν κοινωνικές κατακτήσεις δεκαετιών, κερδισμένες με τεράστιους και αιματηρούς ταξικούς αγώνες, με αγώνες για την ίδια τη δημοκρατία.

Αρωγός σε αυτή τους την προσπάθεια είναι τα μεγάλα ΜΜΕ, που ορθώνουν ένα τοίχος παραπληροφόρησης και με την τρομοκράτηση των πολιτών επιδιώκουν την πρόκληση μίας διάθεσης αποδοχής των μέτρων. Το πρώτο μέτωπο λοιπόν που πρέπει να στηθεί είναι αυτό απέναντι στην παραπληροφόρηση. Τα μέτρα που προωθεί το ΠΑΣΟΚ δεν αφορούν το έλλειμμα, δεν αποτελούν τη λύση για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Ο Γ. Παπανδρέου ανακοινώνει πάγωμα μισθών και προσλήψεων σε όλο το δημόσιο τομέα, αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης με μείωση των συντάξεων, μείωση των κοινωνικών δαπανών τουλάχιστον κατά 10%, μείωση 10% των επιδομάτων, αύξηση φόρου στα καύσιμα, αύξηση του ΦΠΑ. Μειώνει τις δαπάνες για την Παιδεία, παρά τις αντίθετες προεκλογικές δεσμεύσεις. Εν όψει παρέμβασης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί με «διαρροές» να δει τις αντιδράσεις των πολιτών μπροστά στο ενδεχόμενο κατάργησης του 14ου μισθού και των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας! Αυτά τα μέτρα (όπως σωστά έλεγε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός προεκλογικά!) δεν απαντούν στην κρίση, αντιθέτως προκαλούν επιδείνωση της. Δεν συμβάλλουν καν στη σοβαρή μείωση του ελλείμματος. Ξέρουμε πως η μείωση των επιδομάτων εξυπηρετεί την αποπληρωμή μόλις του 0,1% του δημόσιου χρέους. Ξέρουμε πως η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης προσφέρει μόνο 7 μήνες ζωής στο ασφαλιστικό σύστημα. Την ίδια στιγμή, οι μεγάλες επιχειρήσεις όχι μόνο δεν επιβαρύνονται, αλλά ελαφρύνονται σημαντικά, μέσω της μείωσης του φορολογικού συντελεστή από 25% στο 20%, οι τράπεζες που μέσα στην κρίση παρουσίασαν κέρδη 200% φορολογούνται με 15% ενώ ο μισθωτός των 900 ευρώ με 25% και η φορολόγηση της εκκλησίας δεν προχωρά καθόλου!

Τα μέτρα αυτά δεν μας επιβάλλονται από κάποιους «σκοτεινούς» πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους χωρίς την συμφωνία των αντίστοιχων ελληνικών ελίτ, όπως προσπαθούν να μας πείσουν τα ΜΜΕ και η συμμαχία ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ. Είναι «μεταρρυθμίσεις» που και το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις ήθελαν εδώ και καιρό να εφαρμόσουν αλλά υπό το φόβο των κοινωνικών αντιδράσεων δεν το τολμούσαν ή το έκαναν αποσπασματικά. Τώρα, με την ευκαιρία της κρίσης και με την εκστρατεία τρομοκρατίας από τα ΜΜΕ, επιχειρούν να τις επιβάλλουν, ποντάροντας στην ανυπαρξία κοινωνικών αντιδράσεων. Πρόκειται για μέτρα που καθιστούν την Ελλάδα αντικείμενο ενός μεγάλου πειράματος: Θέλουν να δουν πως αντιδρά μία ευρωπαϊκή κοινωνία όταν εφαρμοστούν πάνω της μέτρα τύπου Λατινικής Αμερικής! Αν περάσουν εδώ αυτά τα ακραία νεοφιλελεύθερα μέτρα, σύντομα θα επεκταθούν και στις υπόλοιπες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου και αργότερα σε ολόκληρη την Ε.Ε. Από αυτή την άποψη, στην Ελλάδα δεν δίνουμε έναν αγώνα οπισθοφυλακών, ούτε έναν αγώνα για την εθνική μας ανεξαρτησία. Δίνουμε έναν αγώνα εμπροσθοφυλακής για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων όλων των Ευρωπαίων εργαζόμενων. Και αυτό το καθήκον είναι που μας βαραίνει!

Για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά αυτή η επίθεση πρέπει το συνδικαλιστικό κίνημα, και όχι αποκλειστικά το εργατικό, να δώσει έναν ενιαίο, συντονισμένο και μεγάλο αγώνα. Οι τακτικισμοί των δύο και τριών ξεχωριστών πορειών, η αντιμετώπιση των κοινωνικών αγώνων ως πεδίων κυρίως για κινήσεις εντυπωσιασμού και για την αύξηση των κομματικών δυνάμεων προκαλούν περισσότερο από ποτέ αποστροφή και απογοήτευση στον κόσμο. Οι συνθήκες είναι εξαιρετικά κρίσιμες και η παραμικρή πλέον αποδυνάμωση του κινήματος συνιστά έγκλημα. Ο ρόλος που διαδραματίζει αυτή τη στιγμή η ηγεσία κυρίως της ΓΣΣΕ αλλά και της ΑΔΕΔΥ με την σύμπνοια ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ, επιβάλλει την επιλογή του συντονισμού της δράσης των πρωτοβάθμιων σωματείων για την ενεργοποίηση και ριζοσπαστικοποίηση των εργαζόμενων και για την άσκηση πίεσης στις ηγεσίες των ομοσπονδιών. Επίσης, πρέπει να φτιαχτούν τα νέα ταξικά υποκείμενα (σωματεία κλπ) που να ενσωματώνουν και να εκφράζουν τους εργαζόμενους που είτε λόγω των επιλογών των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, είτε λόγω νομικών εμποδίων δεν μπορούν ως τώρα να αποκτήσουν συνδικαλιστική έκφραση. Η νέα γενιά της εργατικής τάξης με τα stage, τις εργολαβίες, την ενοικίαση εργαζομένων και το «μπλοκάκι» πλήττεται περισσότερο από όλους από την κρίση και πρέπει να εκφραστεί συνδικαλιστικά. Το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να διεκδικήσει ενιαία την έξοδο από την κρίση με ένα πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων, όχι κρατικίστικου τύπου, για τη διεύρυνση της απασχόλησης και την ενίσχυση της κοινωνικής πρόνοιας. Ένα πρόγραμμα προστασίας της εργασίας, δίκαιης φορολόγησης, αντιμετώπισης των παραγωγικών προβλημάτων, τόνωσης της αγοραστικής δυνατότητας των εργαζομένων και προστασίας του περιβάλλοντος. Το παράδειγμα της Βενεζουέλας και άλλων χωρών της Λατινικής Αμερικής, όπου σε συνθήκες κρίσης δίνονται αυξήσεις 40% στους μισθούς, ενισχύεται ο αγροτικός τομέας και εκχωρείται στους εργαζόμενους ο έλεγχος των προβληματικών επιχειρήσεων δεν είναι τόσο μακριά. Ακόμα πιο κοντά είναι το παράδειγμα της Πορτογαλίας όπου η αντιπολίτευση κατάφερε να επιβάλλει μέτρα ριζικά διαφορετικά από αυτά που πρότεινε η κυβέρνηση. Αλλά τα ΜΜΕ σιωπούν συντεταγμένα για όλα αυτά τα γεγονότα!

Τελευταία γίνεται μία προσπάθεια να εμφανιστούν ως αιτία της κρίσης και οι μετανάστες και να καταστούν τελικώς οι αποδιοπομπαίοι τράγοι που θα πληρώσουν τις αμαρτίες του πολιτικού και οικονομικού συστήματος. Οι μετανάστες είναι εργαζόμενοι, οι πιο κακοπληρωμένοι, οι πλέον εκμεταλλευόμενοι. Είναι και αυτοί θύματα της κρίσης, όχι αιτία της. Η εκδίωξη τους και η μείωση των δικαιωμάτων τους, εκτός από το ότι στρέφονται εναντίον του ανθρωπισμού, δεν προσφέρουν καμία λύση, αντιθέτως, θα προκαλέσουν μεγάλο πλήγμα στην οικονομία, αφού θα μειώσουν τη ζήτηση των αγαθών. Η λύση βρίσκεται στη νομιμοποίηση των μεταναστών και στην ένταξη τους στο ασφαλιστικό σύστημα, το οποίο έτσι θα ενισχυθεί πολύ και του οποίου το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η αδήλωτη εργασία και τα χρέη των επιχειρήσεων και του κράτους. Η νομοθετική πρωτοβουλία για την απόδοση της ιθαγένειας σε νόμιμους μετανάστες και σε παιδιά που γεννήθηκαν εδώ, παρά τις μεγάλες της ανεπάρκειες ήταν ένα πολύ σημαντικό βήμα. Δυστυχώς, η κυβέρνηση θυσιάζει αυτή την αλλαγής για να αποσπάσει τη συναίνεση της ΝΔ και του ΛΑΟΣ για τα οικονομικά μέτρα. Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει ενδοιασμούς να υποκύπτει στις πιέσεις της ακροδεξιάς, να τη δικαιώνει, να την ενισχύει, να τονώνει την επιθετικότητα της, να της επιτρέπει να αυξάνει το κοινωνικό της έρεισμα και να επιτίθεται σε εκδηλώσεις και σε πολίτες. Έλληνες και μετανάστες εργαζόμενοι έχουν κοινά συμφέροντα. Ακριβώς όπως η ακροδεξιά και το μεγάλο κεφάλαιο!

Ελληνική ιθαγένεια στους μετανάστες

Μέχρι πριν από τις εκλογές, ο «ανοιχτόμυαλος» Γ. Παπανδρέου κατηγορούσε τη ΝΔ για αναποτελεσματικότητα και απαιτούσε με αποφασιστικό ύφος «0% λαθρομετανάστευση», επιτρέποντας στις πασοκικές αρχές της Πάτρας να ισοπεδώσουν με μπουλντόζες τον καταυλισμό Αφγανών προσφύγων, ενθαρρύνοντας το κυνηγητό μεταναστών από την αστυνομία και συμπράττοντας ουσιαστικά με τους ακραίους. Σήμερα, μερικούς μήνες μετά, δηλώσεις του υπουργού Προστασίας του Πολίτη κ. Χρυσοχοϊδη («ούτε ένας λαθραίος») δείχνουν ότι η νέα κυβέρνηση δεν θα διαφοροποιηθεί σημαντικά από τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές που προβλέπουν οι διεθνείς συμφωνίες και που εφαρμόζονται στην Ευρώπη μέσω της FRONTEX.
Σύμφωνα λοιπόν με το νέο νομοσχέδιο της κυβέρνησης, πολίτης του ελληνικού κράτους δε θα είναι πλέον αυτός που κατάγεται από τρεις γενιές Ελλήνων, έχει «ελληνικό αίμα» και «αισθάνεται» Έλληνας, αλλά αυτός που γεννιέται στην Ελλάδα και έχει μείνει χρόνια εδώ και ζητάει την ελληνική υπηκοότητα (υπηκοότητα=ιθαγένεια). Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι, αν για πολλά χρόνια, εργαζόμενοι και τα παιδιά τους στη χώρα μας δεν είχαν κανένα απολύτως δικαίωμα να πουν τη γνώμη τους ακόμα και για το πού πρέπει να μπουν κάδοι καθαριότητας ή μια παιδική χαρά, σήμερα θα έχουν τουλάχιστον αυτό το δικαίωμα. Το νομοσχέδιο, λοιπόν, έστω και διστακτικά αποτελεί ένα πρώτο βήμα προς το αυτονόητο από τη στιγμή που καταργεί την αποκλειστικότητα του ¨κριτηρίου του αίματος¨.
Το νομοσχέδιο έχει μειονεκτήματα. Το σοβαρότερο είναι ότι αφήνονται στην παρανομία χιλιάδες παιδιά μεταναστών γεννημένων στην Ελλάδα αποκλειστικά και μόνο επειδή οι γονείς τους δεν είχαν κατορθώσει να αποκτήσουν άδεια διαμονής,  χωρίς καμία ευθύνη των παιδιών, αλλά ούτε και των γονέων, αφού για πολλά χρόνια απουσιάζει από την Ελλάδα μια διαρκής μεταναστευτική πολιτική που να δίνει τη δυνατότητα νομιμοποίησης. Άλλο πρόβλημα είναι το υψηλό παράβολο που προβλέπεται (1000 ευρώ) για τις σχετικές διαδικασίες. Ελληνική πρωτοτυπία, επιπλέον, αποτελεί ο σοβαρός περιορισμός του δικαιώματος του εκλέγεσθαι (απαγόρευση εκλογής μεταναστών/τριών σε θέσεις Δημάρχων, πλήρης αποκλεισμός τους από τις εκλογές αυτοδιοίκησης Β’ βαθμού). Το δικαίωμα στην ψήφο δίνεται μόνο σε μια ολιγάριθμη ομάδα μεταναστών, σε όσους δηλαδή έχουν αποκτήσει άδεια αορίστου ή μακροχρόνιας διαμονής, οι προϋποθέσεις απόκτησης της οποίας είναι αυστηρές, ενώ θα έπρεπε να συνδέεται απλώς με τη χρονική παραμονή ενός προσώπου στην Ελλάδα (π.χ. 5 χρόνια). Δεν πρέπει να ξεχνάμε, επίσης, ότι εκτελεστής όλων των διαδικασιών για την απόκτηση της άδειας παραμονής είναι οι διοικητικοί μηχανισμοί αυτοί που έχουν γαλουχηθεί σε μια λογική εχθρικής αντιμετώπισης των μεταναστών (μην ξεχνάμε τις δολοφονίες των Πακιστανών και τις δεκάδες αναίτιες συλλήψεις).
Χαρακτηριστική ένδειξη των συντηρητικών αντανακλαστικών της κυβέρνησης είναι το γεγονός ότι υπέκυψε στις πιέσεις της δεξιάς και κυρίως της ακροδεξιάς και προχώρησε στην αυστηροποίηση του νομοσχεδίου βάζοντας ακόμα περισσότερα εμπόδια για την απόκτηση άδειας, αγνοώντας χιλιάδες παιδιά μεταναστών, με αντάλλαγμα τη συναίνεση ΝΔ-ΛΑΟΣ στη σκληρή επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Ακόμα κι έτσι, όμως, το νομοσχέδιο αποτελεί ένα (δειλό) βήμα προς την κατεύθυνση των ίσων δικαιωμάτων Ελλήνων και μεταναστών. Έχει γραφτεί και πρέπει να το επισημάνουμε: Η ισότητα δικαιωμάτων ανάμεσα στους κατοίκους της χώρας που έχουν χτίσει το κέντρο της ζωής τους και το μέλλον τους στην Ελλάδα, μόνο καλό μπορεί να κάνει σε όλους τους εργαζόμενους, ιδιαίτερα στη νέα γενιά, απέναντι σε φαινόμενα ανασφάλιστης ή επισφαλούς απασχόλησης, εκμετάλλευσης και κρίσης της δημοκρατίας. Αντίθετα, η διατήρηση των μεταναστών, δηλαδή ενός μεγάλου μέρους εργαζομένων, σε μειονεκτική θέση, πιέζει προς τα κάτω τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα όλων των εργαζομένων, ενώ συντηρεί τις ολιγαρχίες και τους ισχυρότερους που εκμεταλλεύονται αυτήν την κατάσταση.
Δυστυχώς η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν έχει καταλάβει όμως, πως δεν μπορεί να γίνει συζήτηση για τη μετανάστευση χωρίς να μιλάμε για τον ιμπεριαλισμό και την εκμετάλλευση, δηλαδή ότι οι χώρες από τις οποίες προέρχονται τα χιλιάδες κύματα μεταναστών είναι αυτές που υπόκεινται στη μεγαλύτερη εκμετάλλευση προς όφελος των συμφερόντων του αναπτυσσόμενου κόσμου που δε διστάζει να καταφύγει ακόμα και σε πολεμικές συρράξεις.
Συντηρούνται, επίσης, και οι ακραίοι. Λεπέν και Καρατζαφέρης ζητούν δημοψήφισμα για την ιθαγένεια, ζητώντας μια ρατσιστική δημοκρατία και ελπίζοντας ότι ο φόβος τμημάτων της κοινωνίας θα αποτρέψει την παροχή δικαιωμάτων στους μετανάστες. Με αυτή τη λογική, όμως, θα έπρεπε να ψηφίζουμε για το αν οι μαύροι (ή οι ρατσιστές) πρέπει να έχουν ή όχι δικαιώματα. Το φαντάζεστε;


ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ.

Συγκέντρωση και πορεία διαμαρτυρίας και αλληλεγγύης, Σάββατο 20 
Φλεβάρη, 1 το μεσημέρι, Καμάρα

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΚΡΑΤΟΥΝΤΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΒΕΝΑΣ

Tα ξημερώματα της Τρίτης, 3 Φεβρουαρίου, οι 124 μετανάστες που κρατούνται στο κέντρο «υποδοχής» (στην ουσία πρόκειται για πρώην εγκαταλειμμένη αποθήκη τροφίμων…) μεταναστών της Βένας, ενός χωριού λίγο πιο έξω από την Κομοτηνή, εξεγέρθηκαν διαμαρτυρόμενοι για την φυλάκισή τους εκεί για πάνω από 3 μήνες, το ανώτατο επιτρεπτό όριο κράτησης, σε άθλιες συνθήκες. 42 από αυτούς ήδη δικάστηκαν και εκτίουν τις ποινές τους- για φθορές που προκάλεσαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης των καιρών μας που μια χώρα, που έτσι κι αλλιώς θα τους απελάσει μετά από αυτό, τους «αποθήκευσε». Ο παραλογισμός όμως δε σταματά εδώ. Οι άνθρωποι αυτοί καταδικάστηκαν από τα δικαστήρια σε ποινές με αναστολή, πράγμα που σημαίνει πως θα επιστρέψουν στη Βένα για όσο χρόνο ορίζει η ποινή τους και μετά θα επιστρέψουν στα σύνορα από όπου πέρασαν. Είτε καταδικάζονταν δηλ. με αναστολή είτε όχι, θα όφειλαν να εκτίσουν πρώτα την ποινή τους σε μια χώρα όπου θεωρούνται παράνομοι και με το τέλος της ποινής ν’ απελαθούν.
Κέντρα κράτησης μεταναστών τέτοιου τύπου υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα (Ροδόπη, Έβρος, Πάτρα, Σάμος, Μυτιλήνη, Αθήνα και αλλού). Ο επίσημος όρος είναι κέντρα υποδοχής, μία υποδοχή που περιλαμβάνει «προσωρινή» κράτηση των μεταναστών που εισέρχονται στη χώρα χωρίς χαρτιά σε απάνθρωπες συνθήκες για μήνες ίσως και χρόνια αν κάποιος απ’ αυτούς κάνει το λάθος να ζητήσει πολιτικό άσυλο-πράγμα βέβαια πολύ δύσκολο αφού οι περισσότεροι είτε δε γνωρίζουν τα δικαιώματά τους είτε έχουν ήδη τρομοκρατηθεί από τις διωκτικές αρχές και πολύ απλά δε γνωρίζουν καν τη γλώσσα. Αυτό που κάνει την κατάσταση πιο εξοργιστική είναι το γεγονός ότι πρόκειται για φυλάκιση χωρίς έγκλημα, καθώς το μόνο που έχουν διαπράξει οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι η χωρίς τα απαιτούμενα χαρτιά είσοδος στη χώρα.
Η πολιτική δημιουργίας στρατοπέδων αενάως προσωρινής κράτησης δεν έχει μόνο σκοπό την εξόντωση όλων εκείνων των ανθρώπων που δεν γεννήθηκαν έλληνες. Στην ουσία χαράζει και ένα επιπλέον κοινωνικό σύνορο, τον κόσμο των «έξω» και τον κόσμο των «μέσα». Αυτό, το άλλο παράλληλο σύμπαν οφείλει να παραμείνει αφανές, ει δυνατόν να αφανιστεί. Σε κάθε περίπτωση, όμως, το δημόσιο βλέμμα δεν πρέπει να εστιάσει εκεί όπου η ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια θεωρούνται αναλώσιμες: στα κέντρα κράτησης, στη φυλακή της Βένας.
Η Ευρώπη-φρούριο πραγματοποιείται με ενίσχυση της φύλαξης των συνόρων της πάση θυσία, με αύξηση του ανώτατου επιτρεπτού ορίου κράτησης των μεταναστών σε 18 μήνες, με κέντρα υποδοχής-στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, με απελάσεις και «επαναπροωθήσεις» και με άλλα διάφορα κατασταλτικά μέτρα.
Αν καταφέρουν να γλυτώσουν από όλα τα παραπάνω, τους περιμένουν ξυλοδαρμοί σε αστυνομικά τμήματα(ΑΤ Νίκαιας ,Ακρόπολης) επιχειρήσεις σκούπα(κατεδάφιση καταυλισμού στην Πάτρα), ακροδεξιές επιθέσεις σε κάθε αντιρατσιστική εκδήλωση ή σε στέκια μεταναστών(πχ Αγ. Παντελεήμονας).
Είναι αναγκασμένοι, λοιπόν, να ζουν σε ένα διαρκές νομικό κενό, να μην έχουν κανένα δικαίωμα. Ό,τι δεν τους προσφέρει το ελληνικό κράτος τους το προσφέρουν τα δίκτυα εκμετάλλευσης και διακίνησης έναντι μαύρης εργασίας ή και σωματεμπορίας. Στη μετανάστευση ωθούνται χιλιάδες άνθρωποι παγκοσμίως λόγω των οικονομικών και πολιτικών επιλογών της ανεπτυγμένης Δύσης: οι πόλεμοι στο Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Σομαλία και αλλού καθώς και ο οικονομικός σπαραγμός των χωρών της Αφρικής και της Ασίας είναι οι αιτίες που σπρώχνουν τους κατοίκους αυτών των χωρών να αναζητήσουν μία καλύτερη ζωή αλλού. Το αυτονόητο αυτό δικαίωμα στη ζωή τους αρνούνται με τις παραπάνω πολιτικές οι χώρες ακριβώς που τους οδήγησαν στην μετανάστευση. Ακόμα και αν καταφέρουν να περάσουν τα σύνορα, εφόσον στη χώρα συλληφθούν χωρίς χαρτιά τους περιμένει η απέλαση στην Τουρκία, μία χώρα που φημίζεται για τις απάνθρωπες πολιτικές της. Μπορεί όμως ένα πολιτικό και κοινωνικό ζήτημα με παγκόσμιες διαστάσεις να λυθεί με κατασταλτικά μέτρα από την ελληνική ή οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση;
Τελικά βραχυπρόθεσμα η κυβέρνηση ίσως καταφέρει τους στόχους της, δηλαδή να αποφορτίσει συγκεκριμένες περιοχές τρομοκρατώντας πρόσφυγες και μετανάστες, να χαϊδέψει τα αυτιά των πολιτών που πιστεύουν σε ολοκληρωτικές λύσεις, να απορροφήσει κοινοτικά ή άλλα κονδύλια και να πιστωθεί επιτέλους πυγμή που τόσο έχει ανάγκη ξεγλιστρώντας από τα δύσκολα λχ ελλείμματα και διαφθορά. Το μόνο που έχουμε να περιμένουμε είναι να σταλούν στο σωρό άνθρωποι πίσω με άμεσο κίνδυνο για τη ζωή τους, να ξοδευτούν ακόμα μεγαλύτερα ποσά σε μέτρα καταστολής, να αυξηθούν οι θάνατοι στα σύνορα, να ενισχυθούν τα φοβικά και ρατσιστικά αντανακλαστικά της κοινωνίας.
Η τοποθέτηση απέναντι στο ρατσισμό είναι ζήτημα αυτοεκτίμησης για όλους και όλες,
ενώ η μόνη λύση στο πρόβλημα είναι η ένταξη των μεταναστών στην κοινωνία και η
αναγνώριση των βασικών τους δικαιωμάτων στην εκπαίδευση, την υγεία, την ασφάλιση
και το σεβασμό στα πολιτισμικά τους χαρακτηριστικά.
Οι μετανάστες είναι της γης οι κολασμένοι, όχι εχθροί μας.
Στεκόμαστε αλληλέγγυοι,-ες στον αγώνα τους για αξιοπρέπεια και δικαιώματα
Καλούμε το σύλλογο Φοιτητών Φυσικού,τους συμφοιτητές μας και τις συμφοιτητριές μας, να συμμετέχουν στην κινητοποίηση το Σάββατο το πρωί στις 12 έξω από τις φυλακές στη Βένα και να εκφράσουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους

Το διαδυκτιακό άσυλο( Νοέμβρης 2009)

Λίγες ημέρες πριν την επέτειο της 17ης Νοέμβρη, οι δικαστικές αρχές βάλθηκαν να μας αποδείξουν ότι, παρά τα 35 χρόνια Μεταπολίτευσης, η ελεύθερη διακίνηση ιδεών εξακολουθεί να αποτελεί «κίνδυνο» και πρέπει να αποτρέπεται. Αυτή τη φορά, τους ενόχλησε η λειτουργία του site Indymedia, το οποίο «φιλοξενείται» από τον κεντρικό server του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου εδώ και 8 χρόνια περίπου. Άσκησαν, λοιπόν, ποινική δίωξη για παράβαση καθήκοντος στον πρύτανη του Ιδρύματος, κ. Μουτζούρη και τους αντιπρυτάνεις κ. Πολύζο και κ. Σπαθή. Αφορμή στάθηκε το γεγονός ότι στο Indymedia αναρτώνται οι προκηρύξεις της οργάνωσης «Συνομωσίες των Πυρήνων της Φωτιάς».

Η συγκεκριμένη ιστοσελίδα τα τελευταία δύο χρόνια έχει δεχτεί πλήθος καταγγελιών και έχει βρεθεί στο στόχαστρο αρκετών ακροδεξιών βουλευτών του Λ.Α.Ο.Σ. .Υπάρχει μέχρι και γκρουπ στο Facebook εναντίον της! Ωστόσο, το πρόβλημα δεν είναι η «τρομοκρατική» της δράση. Άλλωστε, και πολλά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης κατά καιρούς έχουν φιλοξενήσει προκηρύξεις. Αυτό που ενοχλεί είναι πως στο Indymedia προβάλλονται διαφορετικές πολιτικές απόψεις, εντελώς ασύμβατες με τις κατεστημένες αντιλήψεις της mediaκης πραγματικότητας, τις οποίες θεωρούν επικίνδυνες.

Εμείς, ως Αριστερή Ενότητα, έχουμε επίσης διαφωνήσει πολλές φορές με το περιεχόμενο των δημοσιεύσεων στον συγκεκριμένο ιστότοπο. Ωστόσο, αρνούμαστε να δεχτούμε πως οι ιδέες, όσο κι αν διαφοροποιούνται από τις δικές μας, πρέπει να φιμώνονται. Κάθε άνθρωπος, ό,τι κι αν πιστεύει, έχει το δικαίωμα να το εκφράσει, όπως και όπου ο ίδιος θέλει. Είμαστε ενάντια σε κάθε μορφή λογοκρισίας, ακόμα κι αν είναι ντυμένη με ένα μανδύα «νομιμότητας». Γι’ αυτό στεκόμαστε στο πλευρό των πρυτανικών αρχών του Ε.Μ.Π. και ζητάμε την άμεση άρση των κατηγοριών.


ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΣΑ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ!